Kuchnia japońska cieszy się coraz większą popularnością, gdyż umiejętnie łączy tradycję z nowoczesnością. Charakteryzuje się silnym związkiem z morzem oraz znacznym wpływem filozofii zen. Specyficzny dla tej kuchni jest również sposób serwowania posiłków. Przykłada się szczególną staranność do ich aranżacji - jedzenie ma cieszyć wszystkie zmysły i wywoływać głębszą refleksję. Wyrafinowana elegancja (skromność i prostota) podawanych potraw jest połączona z sezonowością produktów i pór roku.

Warzywa stanowią bardzo ważny składnik tej kuchni, najbardziej charakterystyczna jest biała i długa rzodkiew dodawana do sałatek. Podawana jest na zakończenie posiłku, by wspomóc trawienie, zwłaszcza gdy wcześniej podano tłuste dania.

Warzywa serwowane są sezonowo:

• wiosną na talerzu pojawiają się ugotowane, młode pędy bambusa,
• latem spożywa się warzywa smażone na oleju, warzywa marynowane i rożne sałatki. Dodatki serwuje się na lodzie, popijając zimną herbatą,
• jesienią w menu dominują bataty (słodkie ziemniaki), kasztany, czerwona fasola, soja i grzyby.
• zimą je się więcej ryb i innych morskich przysmaków oraz wszelkie dania rozgrzewające i sycące np. na bazie fasoli. Dodatkowo do dekoracji potraw używane są liście i kwiaty, co akcentuje silny związek z naturą.

Tradycyjny zestaw produktów stosowany od wieków w kuchni japońskiej, to przede wszystkim - ryż, warzywa, soja oraz dary morza (ryby, rośliny i owoce morza). Te ostatnie są jadane wg starej tradycji na surowo lub po krótkiej obróbce. Są one głównym źródłem białka.

Najbardziej rozpoznawalną potrawą jest sushi, które stało się symbolem Japonii. Jego sposób podania jest zgodny z japońską filozofią zen i ma podkreślać umiar, wyszukaną kompozycję i szlachetną ascezę. To proste połączenie ryżu z surową rybą lub krewetkami i wodorostami jest zalecane przez dietetyków z uwagi na wysokie wartości odżywcze.

Wodorosty (algi lub glony), których jest ok. 50 tys. gatunków, stanowią cenne źródło witamin (B1, C, E i beta karoten) i mikroelementów (potas, wapń, jod) oraz białka. Mają wpływ na ładną cerę, włosy i smukłą sylwetkę -stąd też robią duża karierę w przemyśle kosmetycznym.

Ryż ? od wieków stanowił podstawę pożywienia Japończyków, nawet obecnie jest podawany do każdego codziennego posiłku. Każda jego odmiana jest przeznaczana do innej potrawy. Do sushi używa się specjalnego gatunku ryżu, który ma małe okrągłe ziarna i po ugotowaniu mocno sie klei.

Ryby i owoce morza (ośmiornice, małże, kalmary, krewetki, kraby, ślimaki) ? to podstawowe źródło białka.

Wśród różnorodności składników używanych w kuchni japońskiej na uwagę zasługują też grzyby shitake, które zyskały tam miano króla grzybów. W tradycyjnej medycynie chińskiej znane są również jako ?eliksir życia? z powodu swojego unikalnego składu, który powoduje odzyskanie wigoru i witalności, wzmacnia system odpornościowy, obniża poziom cukru i cholesterolu, normuje ciśnienie krwi oraz pomaga w zwalczaniu stresu. Dodatkowo posiada działanie przeciwwirusowe, przeciwbakteryjne i antygrzybiczne. Jest bardzo silnym utleniaczem, niszczy wolne rodniki i zapobiega starzeniu się skóry. W Japonii grzyb ten został oficjalnie uznany jako środek wspomagający leczenie nowotworów.

Badania wykazują, że Japończycy jedzą najmniej kaloryczne posiłki ? ok. 2600 kcal / dziennie. Jedzą mniej mięsa, posiłki są przyrządzane głównie na bazie warzyw, ryb i innych produktów morza, a takie potrawy chronią przed chorobami układu krążenia. Pozytywny wpływ jedzenia na zdrowie mieszkańców Kraju Kwitnącej Wiśni potwierdzają statystyki. Choroby układu krążenia, czy nowotwory stanowią tu rzadkość. Japończycy słyną z długowieczności np. wśród ludności Okinawy żyje najwięcej na świecie ponad stulatków. Stwierdzono też, że długowieczność ta nie wynika z jakichś szczególnych predyspozycji dziedzicznych. Według naukowców wszystko to zawdzięczają spożywaniu uprawianych na miejscu warzyw, dużych ilości tofu (sera sojowego) i wodorostów, a także aktywnemu trybowi życia i niewielkiej ilości stresów.

Powrót